Szmaragd

Szmaragd to zielona odmiana berylu, „brat” akwamarynu i morganitu. Swoją barwę zawdzięcza śladom chromu i wanadu.

Aby narodził się szmaragd, dwa pierwiastki, które niemal nigdy nie spotykają się w przyrodzie — beryl z ziemskiej skorupy i chrom z głębin — muszą trafić w to samo miejsce, w rzadkich warunkach geologicznych, przez setki milionów lat.

Dlatego czysty szmaragd może być droższy niż diament tej samej wielkości.

Przyjrzyj mu się uważnie, a zobaczysz drobne, naturalne inkluzje — jubilerzy poetycko nazywają je „jardin”, czyli ogrodem. To nie wady, lecz unikalny podpis każdego kamienia, dowód, że jest prawdziwy i powstał w skale.

Egipcjanie wydobywali go ponad 2000 lat temu z kopalni zwanych dziś „Kopalniami Kleopatry”; królowa go uwielbiała i zdobiła nim swój pałac.

Bliżej naszych czasów Richard Burton podarował Elizabeth Taylor legendarny już komplet biżuterii ze szmaragdami Bvlgari.

Na Oscarach w 2009 roku Angelina Jolie miała na sobie kolczyki z kolumbijskimi szmaragdami o masie ponad 100 karatów, które wywołały globalną falę zainteresowania. Na czerwonym dywanie szmaragd pozostaje kamieniem, który mówi „elegancja bez kompromisów”.

Najsubtelniejszy efekt, aksamitna zieleń zwana „gota de aceite” (kropla oleju), pojawia się mniej więcej w jednym kamieniu na tysiąc.

Zieleń waha się od jasnej po głęboką, królewską. Najczystsze odcienie zieleni pochodzą z Kolumbii, z kopalń Muzo i Chivor.

Symbol nadziei, mądrości i odrodzenia, szmaragd jest kamieniem miesiąca maja.

Przy twardości 7,5–8 jest wytrzymały, lecz inkluzje czynią go wrażliwym na uderzenia, a większość szmaragdów jest olejowana — dlatego warto nosić go z czułością.

Czyści się go wyłącznie delikatnie, bez ultradźwięków i bez chemii. Jego królewska zieleń najpiękniej ożywa w żółtym złocie lub w srebrze 925.