Ametyst

Ametyst to fioletowa odmiana kwarcu — ten sam minerał co cytryn, tylko w innym «nastroju».

Kolor zawdzięcza śladowym ilościom żelaza i naturalnemu napromieniowaniu skał w miarę upływu czasu.

Rośnie w geodach wulkanicznych, niekiedy tak dużych jak pokój, wyłożonych tysiącami fioletowych kryształów — zwłaszcza w Brazylii i Urugwaju.

Nazwa pochodzi ze starożytnej greki i oznacza «trzeźwy»: starożytni wierzyli, że chroni przed opilstwem i rzeźbili z niego nawet puchary na wino.

Romantyczna opowieść, w której bóg Dionizos opłakuje dziewczynę zamienioną w kamień, to w istocie wymysł literacki z XVI wieku — piękny, ale nie antyczny mit.

Ametyst pozostaje do dziś kamieniem pierścieni biskupów katolickich, symbolem umiarkowania i autorytetu duchowego.

Niegdyś ceniony na równi z rubinem i szmaragdem — wśród «kamieni kardynalnych» — aż do czasu, gdy w XIX wieku odkryto w Brazylii ogromne złoża, które drastycznie obniżyły jego cenę.

Właśnie wtedy pojawił się termin «półszlachetny», związany z tą nagłą obfitością.

Barwa waha się od bladej lawendy po głęboki, intensywny fiolet; najbardziej cenione okazy mają bogaty fiolet z czerwonawymi refleksami.

Kojarzony ze spokojem, klarownością umysłu i równowagą, ametyst jest kamieniem miesiąca lutego.

Przy twardości 7 nadaje się do codziennego noszenia, ale długotrwała ekspozycja na słońce może spowodować blaknięcie koloru — dlatego warto chronić go przed silnym ciepłem.

Czyści się go miękką ściereczką i letnią wodą. Ten elegancki odcień pięknie prezentuje się w srebrze próby 925 i białym złocie.