Rubin

Rubin i szafir to w istocie ten sam kamień — korund (tlenek glinu). O różnicy decyduje chrom, który barwi rubin na intensywną, ognistą czerwień.

Powstaje w skałach metamorficznych i magmowych, w wysokich temperaturach i pod dużym ciśnieniem. Ten sam chrom, który nadaje mu barwę, wywołuje drobne naprężenia wewnątrz kryształu — dlatego duże, czyste rubiny są rzadsze niż diamenty o tej samej wielkości.

Najbardziej cenione odcienie noszą poetycką nazwę «krew gołębia» — intensywna czerwień z lekko niebieskawym poblaskiem, którą posiada mniej niż 1% rubinów.

Uważany od wieków za «króla kamieni szlachetnych», rubin był noszony przez wojowników dla odwagi i nietykalności; w wielu kulturach symbolizował samo życie, poprzez barwę krwi.

W 1957 roku Elizabeth Taylor otrzymała od męża, Mike Todd, legendarny komplet Cartier z birmańskimi rubinami, który aktorka uważała za swój szczęśliwy kamień.

Rubin pozostaje i dziś biżuteryjną gwiazdą czerwonego dywanu oraz pełną charakteru alternatywą dla diamentu w pierścionkach zaręczynowych.

Odcienie wahają się od czerwono‑różowego po głęboką, ognistą czerwień. O wartości rubinu decyduje przede wszystkim kolor, nie rozmiar.

Najsłynniejsze rubiny pochodzą z «Valea Rubinelor» w Mogok, w Birmie, eksploatowanej od ponad 800 lat, a także z Mozambiku i Tajlandii.

Podobnie jak szafir, rubin może wykazywać zjawisko asteryzmu — rzadkie rubiny‑gwiazdy ukazują sześcioramienną gwiazdę w bezpośrednim świetle.

Rubin symbolizuje pasję, witalność i odwagę; jest kamieniem lipca, kojarzonym z miłością i energią.

Przy twardości 9 jest bardzo wytrzymały i idealny do codziennego noszenia — wystarczy unikać silnych uderzeń i gwałtownych zmian temperatury.

Czyść go delikatnie miękką ściereczką. Jego ciepła czerwień pięknie prezentuje się w żółtym złocie, a także tworzy znakomity kontrast ze srebrem 925.