Czarny Onyks

Czarny onyks to chalcedon — kwarc o mikroskopijnych kryształach — o głębokiej, jednolitej czerni.

Mało znany fakt: większość czarnego onyksu na rynku to barwiony chalcedon, moczony w roztworze cukru, a następnie poddawany obróbce, by stał się czarny.

To stara, akceptowana w jubilerstwie technika, a nie oszustwo — czysty, naturalny onyks bez pasm jest rzadki.

Używany był już w starożytności do kamei, pieczęci i amuletów; nazwa pochodzi ze starożytnej greki i oznacza „paznokieć” lub „szpon”.

Przeżył swój wielki moment w epoce wiktoriańskiej: po śmierci księcia Alberta w 1861 roku królowa Wiktoria nosiła żałobę do końca życia, a ciemne kamienie stały się modne w biżuterii żałobnej.

Następnie w latach 20.–30. czarny onyks rozbłysnął w stylu Art Deco, dając idealny, geometryczny kontrast obok diamentów i barwnych kamieni.

Jego barwa to intensywna czerń, czasem z białymi lub szarymi pasmami.

Większość egzemplarzy obrabia się w dużych ośrodkach szlifierskich, takich jak Idar-Oberstein.

Łączony z ochroną, wewnętrzną siłą i równowagą, onyks ma — jak się mówi — wspierać koncentrację i stabilność emocjonalną.

O twardości blisko 7 jest dość odporny, ale przy silnych uderzeniach mogą pojawić się drobne spękania — dlatego warto chronić go przed wstrząsami i agresywnymi substancjami chemicznymi.

Łatwo go wyczyścić miękką ściereczką. Jego gładkie, lśniące wykończenie pięknie prezentuje się w srebrze 925, zapewniając nowoczesny i elegancki wygląd.